ΤΕΛΣΟΝ

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Discogs, συμπληρώνονται σήμερα 30 χρόνια από την κυκλοφορία του "Τέλσον", του τέταρτου στούντιο άλμπουμ των Στέρεο Νόβα. Πρόκειται για ένα έργο ρηξικέλευθο, που σηματοδότησε την κορύφωση της μέχρι τότε δημιουργικής και εμπορικής τους πορείας. Η κυκλοφορία του διπλού αυτού δίσκου (CD/βινύλιο), που περιλαμβάνει 20 κομμάτια συνολικής διάρκειας σχεδόν δύο ωρών, είχε προαναγγελθεί λίγους μήνες νωρίτερα από το σινγκλ "Λιγότερο από Αυτό". Το "Τέλσον" διακρίνεται για την abstract, ποιητική techno αισθητική του —μια μουσική πρόταση μινιμαλιστική και μετρονομικά άτεγκτη, αλλά μπολιασμένη με έναν βαθύ αστικό λυρισμό. Ανακαλώ στη μνήμη μου τη θολή, αλλά έντονη εικόνα της παρουσίασης του δίσκου στο Club του Μύλου: μια τολμηρή περφόρμανς με αυθάδη χορευτικά και θεατρικά στοιχεία, που τότε φάνταζε ξένη προς το ευρύ κοινό. Παραθέτω ένα απόσπασμα του Χρήστος Μίχος από το ένθετο του περιοδικού Voice (1997), "Μηνύματα απ' τους Δυτικούς Αστερισμούς" : Το χειμώνα του 1996, ακούμε το 12". Λιγότερο Απ’ αυτό. Το εξώφυλλο δείχνει μια γυναίκα σε ονειρική κατάσταση. Ήταν η πρώτη φορά που εμφανιζόταν γυναίκα στο εξώφυλλο και μάλιστα - σαν η πρώτη γυναίκα που ερμήνευσε το πρώτο τραγούδι των Στέρεο Νόβα. Στο ομώνυμο, η Νατάσα Κ. - γνωστή και ως Ν. Καρβούνη, μέλος των Άβατον - τραγουδά φέρνοντας στο νου τη Nico. Το track κινείται σε trip-χοροειδείς τρόπους, με σαφείς μελωδίες και λόγια που περιγράφουν, έναν έρωτα που έφυγε, με πολύ συγκινητικό τρόπο. Η παγωμένη ερμηνεία, που τραγουδά στίχους βουτηγμένους σε δάκρυα, αναμνήσεις και παράπονο, ήταν κάτι ασυνήθιστο. Το γιές ιτ ιζ, είναι μια ρυθμική house άσκηση με χαριτωμένο ύφος αλλά τίποτα το σπουδαίο. Παραμένει ακόμα το κομμάτι που δεν ακούω. Φανατικά! Στη δεύτερη μεριά, υπάρχει το Ότερον. Συνεχίζει τα σκοτεινά instrumental track, του συγκροτήματος, βάζοντας τους Στέρεο Νόβα σε καινούργιους ηχητικούς δρόμους... Το ασανσέρ του Ι.Κ.Α. απ’ τον Ασύρματο Κόσμο και το Ότερον είναι τα πιο γρήγορα ηχογραφημένα κομμάτια. Μπάμ και κάτω! Το Ότερον, το λατρέψαμε όλοι εκτός απ’ τον Αντώνη Π. Ήταν ένα οριακό σημείο για μας. Παρ’ όλο που δεν έχει πολλά πράγματα, είναι ένα απ’ τα πιο ολοκληρωμένα tracks, που έχουμε κάνει. Στην ενορχήστρωση, έχει αυτή την εμμονή που έχει ο club ήχος. Σε βάζει σε μια πολύ υπνωτική κατάσταση. Σε μια δίνη με τον εαυτό σου. Το Ότερον, προαναγγέλει το Τέλσον. Θα μπορούσε να ήταν μέσα, αν υπήρχε χώρος. Ίσως το βάζαμε αντί του Ατάρι, του χειρότερου κομματιού μας. Το μισούμε το Ατάρι... Πράγματι, ο σκοτεινός 4/4, Detroit techno ρυθμός του εισάγει στην ψυχή του Τέλσον. Του διπλού LP και cd που δεν πούλησε αλλά βρίσκεται στην κορυφή κάθε techno και παρεμφερούς παραγωγής που είχε ή έχει γίνει στην Ελλάδα. Εκεί που μια τόσο καινούργια ρυθμική, χορευτική μουσική γίνεται soundtrack για τον έσω κόσμο. Το πρώτο σοκ, ήρθε στη συναυλία της 23/3/1996 στο ΡΟΔΟΝ... Μετά το αναμενόμενο εισαγωγικό - ομώνυμο track, μπήκε το Μάθημα. Ο Κ.Β. με vocoder, οι χορευτές σε πολύ ερωτικές περιπτύξεις, εικόνες παράξενες στο video wall... Η Γεωγραφία είναι απόλυτη Το Χάος είναι η γεωγραφία της Αγάπης Το Μάθημα μου το έμαθα κι αυτός ο δρόμος δε βγάζει πουθενά. Η Φωνή του Κ.Β., cyber, αλλοιωμένη απ' το vocoder διηγείται για τοπία, πόλεις, ζωή. Μουσική βγαλμένη απ' το καλύτερο Detroit Techno στύλ. Υπογραμμίζει το τεχνολογικό, παγωμένο πλαίσιο του σύγχρονου ρομποτάνθρωπου. Η φωνή, τα φωνητικά του Κ.Β. θα μου μείνουν αξέχαστα, στο Μάθημα. Το υπόλοιπο show κύλησε εξίσου εκπληκτικά. Ήταν η πιο ακριβή παράσταση του σχήματος. Δούλεψαν πολλοί άνθρωποι, γι' αυτή. Ένα show που θα μου μείνει αξέχαστο γιατί πέρα απ' το show υπάρχει μια τρομερή ζεστασιά μεταξύ του group και του κοινού. Για 2,5 ώρες περίπου οι Στέρεο Νόβα μας παρουσίαζαν ένα παράθυρο στο κόσμο και την ψυχή. Οι ακροατές, άλλοι εκστασιασμένοι, άλλοι απλώς ενθουσιασμένοι και άλλοι λιγότερο απαθείς και αδιάφοροι, δεν ενοχλήθηκαν απ' την ψευδο - απόσταση που φέρει, μια ηλεκτρονική παράσταση. Ούτε και οι Στέρεο Νόβα που πρότρεπαν το κοινό για χορό, συνέχεια, μαζί με το επιτελείο τους. Παρακολουθήσαμε μια multimedia παράσταση που είχε ζωή, συναίσθημα, παρατήρηση, πόνο, φόβο, ηδονή. Εκεί ο Κ.Β. τραγουδά το Λιγότερο Απ' αυτό δίνοντας με την ερμηνεία του, τη ζεστασιά που έλειπε απ' το πρωτότυπο... Το Τέλσον, ήταν δύσκολο L.P. Φτιάχναμε, απορρίπταμε. Θέλαμε να ξεφύγουμε απ' το image των Στέρεο Νόβα που μας κυνηγούσε συνέχεια. Μας χαρακτήριζαν hip - hop ενώ εμάς τότε δεν μας άρεσε το hip - hop. Κάπου βαρεθήκαμε. Θέλαμε να κάνουμε μουσική και κάτι σαν το Τέλσον θέλαμε να κάνουμε καιρό πρίν. Ξέραμε ότι δε θα πουλήσει, είχαμε προειδοποιήσει την εταιρεία μας γι' αυτό. Δεν κάναμε video - clip, ούτε ιδιαίτερο promotion. Ξέραμε, ότι θ' αρέσει στους μουσικόφιλους και όχι τόσο στους fans. Όμως, αυτό το album, θα εκτιμηθεί - μπορεί - ύστερα από αρκετό καιρό. Εκεί ουσιαστικά καταθέσαμε το μουσικό μας εαυτό. Αυτό που χρόνια ονειρευόμασταν να κάνουμε. Αυτό που προϋπήρχε των Στέρεο Νόβα. Σαν Bobby Blast, ίσως. Ήταν ο καλύτερος δίσκος μας. Είναι η πιο μεγάλη στιγμή των Στέρεο Νόβα. Ακούγοντας, τώρα, ύστερα από ένα χρόνο το Τέλσον, διαπιστώνω ότι ο ενθουσιασμός μου γιγαντώθηκε. Η Μηνιαία δισκογραφία και το Audio ήταν οι μόνοι που στάθηκαν ευνοϊκά στο L.P. Τα υπόλοιπα έντυπα ήταν μετριοπαθή και λίγο αμήχανα. Σπάνια, κάτι τόσο ασυνήθιστο λαμβάνεται στα υπ' όψιν εξ' αρχής. Στο Τέλσον ακούς μουσική που στηρίζεται στο μινιμαλιστικό σκοτεινό, τεχνολογικό ήχο που γεννήθηκε στο Detroit από τους μαύρους καλλιτέχνες που κάποτε συγκινήθηκαν με το ρομαντισμό των Kraftwerk, τη ρυθμολογία της disco και soul, την έκρηξη του House. Από αυτούς που ζούν σε μια βρώμικη Βιομηχανική Πόλη, στη Motortown όπως συνηθίζουν να τη λένε. Εκεί που διαδραματίζεται στο μέλλον το story του Robocop. Ο ήχος - soundtrack, που ταιριάζει στις Μεγαλουπόλεις, στοίχειωσε αρκετά στα πικάπ και cd των παιδιών... Είχαμε φάει με το κουτάλι αυτό τον ήχο. Ακούγαμε μόνο αυτό εκείνη την περίοδο. Οτιδήποτε πέρα απ' αυτό, σχεδόν το μισούσαμε. Το Τέλσον είναι δίσκος που οι αναφορές του βγαίνουν καθαρά εκεί... Όχι μόνο απ' εκεί όμως. Η άλλη μουσική που αντικατοπτρίζει γωνίες της ψυχής ιδιαίτερα δύσκολες, είναι και το trip - hop ή abstract. Στατικοί ρυθμοί, χαμένη ατμόσφαιρα, βασανισμένα φωνητικά. Στο Τέλσον υπάρχει trip - hop, αφηρημένο. Η ατμόσφαιρα του Lp. γενικά σε προσκαλεί! Είναι συνεχώς ενδοσκοπικό. Ερωτικό, υπαρξιακό, εμμονοληπτικό, διαυγές. Ψίθυροι γεμάτοι ένταση που δεν τους προσέχεις για πρώτη φορά. Πρέπει να κάτσεις ν' ακούσεις προσεκτικά. Η ακρόαση είναι περιπετειώδης και επίπονη. Εκεί επίσης υπάρχει το Δυο που κλείνει το δίσκο. Το δεύτερο τραγούδι των Στέρεο Νόβα με έντονα μελωδικά στοιχεία παλιάς Ελληνικής μπαλάντας. Παιγμένο κυρίως με κιθάρα! Και κάποιες ambient ατμόσφαιρες. Η τελευταία έκπληξη σ' ένα κορυφαίο έργο. Πριν το Τέλσον υπήρξε και η πρώτη προσωπική απόπειρα του Μ.Δ. με το project T19. Ήδη είχε κυκλοφορήσει το 1995 το e.p Πλάστικαμ Άλφα. Το Ηχοδρόμιο είναι μια σημαντική στιγμή για τη δισκογραφία. Το techno των T19 δημιουργεί εικόνες, είναι ρομαντικό· ξεφεύγει απ' τους Στέρεο Νόβα αλλά φαίνεται η ιδιαίτερη ρυθμική τους ομοιότητα και αυτό είναι φυσικό. Παρέα με τον Μ.Δ. στο Ηχοδρόμιο, ο Γιάννης Μόμπιλ και η Χριστίνα Τοτ. Οι Τ19 θα υπάρξουν για το 12" Μινιμάλ και το LP Οξυκεμία σε ακόμα πιο λιτούς, μινιμαλιστικούς, ρυθμικούς δρόμους. Εδώ ο Μ.Δ. δημιουργεί μόνος σχεδόν. Το 12" Το Μάθημα/Όνομα, κυκλοφορεί τον Ιούνιο του '96 ενώ τον Ιούλιο οι σ.Ν. εμφανίζονται στο Rock of Gods της Δραπετσώνας, σε μια Χιουμοριστική αλλά Prodigy εμφάνιση εκλύοντας ενέργεια - από μουσική που δεν είχε καμμιά σχέση με ροκ. Ελάχιστοι ανταποκρίθηκαν και αυτοί δεν ήταν ροκάδες. Μόνο ο MOBY, κατόρθωσε να παίξει techno και ροκ, κάνοντας τους ροκάδες να παραληρούν. Αλλά ο MOBY είναι MOBY... Και ήταν και πρώην πάνκ.